Output#6 (Mid/SpokenPoetry) Ni Ma.Fatima Prudente

AKALA

Akala ko ang lahat ng Pag-ibig ay puno ng saya, 

Ang Pagiibigang puno ng sigla,

Sigla na kung saan naging puno't dulo ng isang pansamantala at unti-unting pagdurugo.

AKala ko ang saya ay hindi mapapalitan ng lunkot,

pero napatunayan ko na ang saya , ay kapatid nga pala ng lungkot,

Simulan natin sa mga gabi, sa gabi ng pagsuyo na tila mo'y alaga sa pagmamahal,

pagmamahal na di kalaunay humantong sa pagtulog ng mahimbing na di man lamang nagbabati,

habang kayakap ang mga unan sa gabi at ang luha'y naguunahan sa pagtulo at tanging dingding at kisami lamang ang nakaksaksi ng aking pighati, 

wala, wala ng ibang magawa kundi ang mga luha sa mata'y punasan

Akala ko iba ka sa lahat, OO sa lahat, sa lahat nag ipinadanas mo mayrrong pinakamasaket,

ilang eses kong hiniling ang pagsuyong sa una ko lamang nakamit,

ilang beses ko inilabas ang mga luha kong  may paghihinagpis, na OO akala ko nanaman, na akal ko kapag inantay kita sa hating gabi muli tayong magbabati, OO akala ko lang ulit na babalik ung dati kong pagibig, pagsuyo'tpagmamahal na mula sayo,

at sa pagtatapos ng akala, mahal kita, OO mahal kit! at mamahalin pa kita, hindi na ako naghahangad na maibalik pa ulit, na maibabalik pa yung kahapon na puno ng sigla, na kuntento na ang pakiramdam na sana, na sana hindi na ito aka, dahil ayokona umasa sa mga salita. na sa libro ko lamang nababasa, sana sumaya tayo sa kung paano tayo nagsimula dahil sa storyangito walang wakas, walang wakas ang makakapagtapos sa storya nating dalawa.